چون در سامانه‌ی مؤدیان، اعتبار مالیات خرید از خود صورت‌حساب الکترونیکی فروشنده ساخته می‌شود. قانون پایانه‌های فروشگاهی و سامانه‌ی مؤدیان فرایند را این‌طور تعریف کرده است: فروشنده صورت‌حساب الکترونیکی را از طریق سامانه صادر می‌کند؛ اگر خریدار عضو سامانه باشد، صورت‌حساب خودکار به کارپوشه‌ی او می‌رود و اعتبار مالیاتی او حساب می‌شود؛ و در پایان هر دوره‌ی سه‌ماهه، سامانه مابه‌التفاوت مالیات فروش و خرید را حساب می‌کند (ماده‌ی ۵). فاکتور کاغذی در این زنجیره جایی ندارد.

سه حکم قانونی

  • پس از مهلت‌های ماده‌ی ۳ قانون پایانه‌ها، صورت‌حسابی که در سامانه ثبت نشده، معتبر نیست و در مراجع دادرسی مالیاتی قابل استناد نیست (ماده‌ی ۲۵).
  • قانون تسهیل تکالیف مؤدیان یک دوره‌ی گذار داده بود که با بند «غ» تبصره‌ی ۱ قانون بودجه‌ی ۱۴۰۴ تا پایان آذر ۱۴۰۴ ادامه یافت؛ از ۱۴۰۴/۱۰/۰۱ اعتبار فقط با صورت‌حساب الکترونیکی پذیرفته می‌شود.
  • مؤدیانی که در سامانه ثبت‌نام نکنند، هیچ اعتبار مالیاتی برای خریدهایشان نمی‌گیرند (ماده‌ی ۸).

منطق این قاعده کنترل زنجیره است. وقتی اعتبار خریدار فقط از صورت‌حسابی می‌آید که فروشنده ثبت کرده، سازمان مطمئن است مالیاتی که خریدار کسر می‌کند، در فروش فروشنده ثبت شده است. با فاکتور کاغذی، خریدار می‌توانست اعتباری بگیرد که فروشنده هرگز آن را نپرداخته بود.

راه‌اندازی صدور و دریافت صورت‌حساب الکترونیکی، کار خدمت راه‌اندازی و پشتیبانی سامانه مودیان ویراف است.

  1. ۱.قانون پایانه‌های فروشگاهی و سامانه‌ی مؤدیان، متن تنقیح‌شده — معاونت تدوین، تنقیح و انتشار قوانین و مقررات ریاست جمهوری (qavanin.ir)، مواد ۳، ۵، ۸ و ۲۵تاریخ مراجعه: ۱۴۰۵/۰۷/۱۶
  2. ۲.بخشنامه‌ی عدم پذیرش اعتبار مالیات بر ارزش افزوده و پذیرش هزینه‌های قابل قبول مالیاتی صورت‌حساب‌های غیرالکترونیکی از تاریخ ۱۴۰۴/۱۰/۰۱ — رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور، ۱۴۰۴/۰۹/۱۲ (qavanin.ir)، بندهای ۱ و ۲تاریخ مراجعه: ۱۴۰۵/۰۷/۱۶